این سایت متعلق به فدراسیون تکواندو جمهوری اسلامی ایران می باشد.
به گزارش روابط عمومی فدراسیون تکواندو، داستان وطن دوستی و شجاعت اکرم خدابنده، کاپیتان سابق تیم ملی تکواندو روایتی است از قهرمانی که فراتر از خطوط زمین مسابقه، در قلب مردمش جای گرفته است. دلیری و فداکاریهای او، نه تنها در پیروزیهای ورزشی بلکه در روزهای سخت جنگ و یاریرساندن به آسیبدیدگان، تجلی یافته است. خدابنده حتی در زمان حضور در اردوهای تیم ملی، یاری رسان نیازمندان در استان های مختلف و حتی شهرهای مرزی بود و در کنار سایر خیرین ورزشی، اقدامات جهادیاش ترک نمی شد.
اکرم، با روحیه سرزنده و خوشاخلاقیاش، در میان اهالی تکواندو از احترام خاصی برخوردار است. او از اولین ورزشکارانی بود که در ابتدای جنگ تحمیلی سوم، برای کمک به آسیبدیدگان، پیشقدم شد. پس از گذراندن دورههای فشرده امدادگری، خود را به میان جنگزدگان رساند تا به هر شکل ممکن، یاریرسان هموطنانش در جنگ رمضان باشد.
در آغوش اکرم، کودکان ترسیده از صدای بمب و آوار، لحظاتی آرامش مییافتند و این کوچکترین راهی بود که او انسانیت و آگاهی خود را به همگان نشان میداد. روزی در میدان مبارزه برای برافراشتن پرچم ایران اسلامی و حالا حفظ و بالا نگه داشتن همان پرچم در خط مقدم انسانیت.
روزهای پرالتهاب جنگ، مانع رسیدن او به آسیبدیدگان نشد. فرقی برای او نمی کرد در کدام شهر یا محله حملات هوایی به منازل مردم آسیب زده باشد، با وجود خطرات احتمالی ناشی از موج انفجار هنگام رانندگی، او پا پس نکشید و نشان داد همانطور که در راند طلایی مسابقه برای پیروزی تلاش میکرد، این بار در میدان زندگی نیز شجاعتش را به چالش میکشد و خود را برای هر خطری آماده می کند.
او از هیچ اتفاقی باکی نداشت، چراکه معتقد بود: "افراد شجاع تقدیری بد نخواهند داشت و سرنوشت آنها با دلیری سرشت شده است." خدابنده، هم در زمین مبارزه و هم در میدان زندگی، قهرمانی واقعی است و در این میان، از سایر ورزشکاران نیز درخواست داشت تا برای کمکرسانی هرچند اندک، از هیچ تلاشی فروگذار نکنند.
قهرمان سابق تکواندوی آسیا و دارنده نشان طلای یونیورسیاد جهان، پیشتر در گفتگویی با تأکید بر اهمیت همدلی متذکر شد: "باید هرکس در حد توان خود کمک کند تا از این پیچ تاریخی و شرایطی که بواسطه جنگ تحمیلی پیش آمده عبور کنیم. با هر بینش و عقیدهای باید پای کار بیاییم و به کمک هموطمانمان بشتابیم تا دست در دست هم نشان دهیم در کنار یکدیگر هستیم."
خدابنده با همدلی و حس نوعدوستی خود، درسی فراموشنشدنی در اخلاق ورزشی داد. او نشان داد هم در شیاپچانگ میتواند به گونهای رفتار کند که حتی رقبا نیز به او احترام بگذارند و هم با دوری از میدان مسابقه به شاگردان خود در کلاسهای تکواندو درس شجاعت و انساندوستی دهد. قهرمانی که بی تردید تا ابد با احترام از او یاد خواهد شد.
حضور ورزشکاران در کنار مردم در وضعیت سخت، در کنار اینکه قوت قلب تلقی می شود، به درس اخلاقی ماندگاری مبدل خواهد شد. سرگذشت جالب رضا دهقان ملیپوش پاراشنا، که پس از زلزله سالیان گذشته اهر در مواجهه با یوسف کرمی قهرمان جهان و المپیک، نقطه آغازی برای تشویق به ورزش شد و عکس یادگاری با کرمی در این حادثه موجب شد تا وی سال ها بعد هرجایی که پا بگذارد ناخودآگاه با تصویری از قهرمان المپیک رو به رو شود و به هدفش برای رسیدن به موفقیت پیش از پیش مصمم شود، شاهدی بر این مدعاست.
تکواندو همواره دین خود را در راه قهرمانی و در مسیر انسانیت با شهدای گرانقدر خود و همچنین ورزشکاران با اخلاقش در مسیر اقدامات فرهنگی ادا کرده است و این راه تا همیشه ادامه دارد. شاید دور نباشد روزی که کودکی دیگر در میان آسیبدیدگان، با رویارویی با خدابنده و مشاهده اخلاق و رشادت های او به سوی ورزش گرایش پیدا کند و ایران عزیزمان شاهد تولد قهرمانی دیگر هم در انسانیت و هم در ورزش باشد.
اخبار ، تصاویر ، ویدئو و اطلاعیه های ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید